Στην πράξη, όμως, υπάρχουν τρόποι με τους οποίους χρήματα μπορούν να φεύγουν από τον λογαριασμό χωρίς να γίνει ποτέ νέα καταχώριση στοιχείων — και χωρίς να πρόκειται απαραίτητα για απάτη.
Το κρίσιμο σημείο δεν είναι η χρέωση, αλλά η αρχική αποδοχή. Σε πολλές περιπτώσεις, αρκεί μία φορά να συμφωνήσετε σε όρους χρήσης ή πληρωμής για να επιτρέψετε μελλοντικές χρεώσεις χωρίς καμία νέα ενέργεια από εσάς.
Η επόμενη χρέωση δεν απαιτεί στοιχεία. Απλώς εκτελείται.
Όταν πληρώνετε μια φορά online, πολλές πλατφόρμες δεν κρατούν τον αριθμό της κάρτας, αλλά ένα ψηφιακό αναγνωριστικό πληρωμής (token). Αυτό το token επιτρέπει επαναλαμβανόμενες χρεώσεις, ακόμη κι αν εσείς δεν κάνετε τίποτα.
Η χρέωση θεωρείται εξουσιοδοτημένη επειδή βασίζεται σε προηγούμενη συγκατάθεση.
Ακριβώς επειδή δεν ζητούν νέα επιβεβαίωση, αυτές οι χρεώσεις:
Συχνά χάνονται μέσα στον συνολικό λογαριασμό και ανακαλύπτονται μόνο όταν κάποιος ψάξει αναλυτικά τις κινήσεις του.
Γίνεται πρόβλημα όταν η υπηρεσία δεν χρησιμοποιείται πια, αλλά η χρέωση συνεχίζεται. Και επειδή δεν υπάρχει νέα «αγορά», δεν υπάρχει και αίσθηση ότι πληρώνετε κάτι ενεργά.
Δεν υπάρχει παραβίαση. Δεν υπάρχει ειδοποίηση απάτης. Δεν υπάρχει λάθος στοιχείο.
Γι’ αυτό και πολλοί δεν ελέγχουν ποτέ αυτές τις χρεώσεις, θεωρώντας ότι «αν υπήρχε πρόβλημα, θα το ήξερα».
Στην πραγματικότητα, το σύστημα λειτουργεί ακριβώς όπως έχει σχεδιαστεί.
Το κρίσιμο δεν είναι να φοβηθείτε τις πληρωμές, αλλά να γνωρίζετε πού έχετε δώσει συναίνεση. Όσο μια χρέωση βασίζεται σε παλαιότερη αποδοχή όρων, μπορεί να συνεχίζεται χωρίς νέα ενέργεια από εσάς.
Η ενημέρωση και ο περιοδικός έλεγχος είναι το μόνο σημείο ελέγχου που έχετε.
Σήμερα, τα χρήματα δεν φεύγουν μόνο όταν δίνουμε στοιχεία. Φεύγουν και όταν έχουμε δώσει κάποτε άδεια — και την έχουμε ξεχάσει. Οι χρεώσεις αυτές δεν είναι πάντα παράνομες ή ύποπτες. Είναι όμως αθόρυβες. Και ακριβώς γι’ αυτό, τόσο αποτελεσματικές.
